logo
سال 10، شماره 19 - ( 3-1404 )                   جلد 10 شماره 19 صفحات 47-34 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Haidary M. Types of biosensors and their application in the detection of microorganisms. KJMS 2025; 10 (19) :34-47
URL: http://kjms.knu.edu.af/article-1-65-fa.html
حیدری مرتضی. بررسی اثرات بیوتین بر اضطراب و افسردگی ناشی از ترک نیکوتین در موش‌های صحرایی نوجوان. فصلنامه علمی - پژوهشی علوم طبی. 1404; 10 (19) :34-47

URL: http://kjms.knu.edu.af/article-1-65-fa.html


مرکز تحقیقات علوم طبی، پوهنتون خاتم‌النبیین(ص)، کابل، افغانستان & دیپارتمنت بیولوژی و میکروبیولوژی، پوهنتون خاتم‌النبیین(ص)، کابل، افغانستان
چکیده:   (117 مشاهده)
مقدمه: سوء مصرف مواد، به ویژه مصرف نیکوتین، معضل قابل‌توجهی در جامعه است و نوجوانان به‌خصوص در برابر عوارض جانبی آن آسیب‌پذیر می‌باشند. این مطالعه به بررسی اثرات بالقوه ضد اضطراب و ضد افسردگی بیوتین در کاهش تغییرات رفتاری مرتبط با ترک نیکوتین در موش‌های صحرایی نوجوان پرداخته است.
مواد و روش‌ها: در این تحقیق، 60 سر موش صحرایی نر از نژاد اسپراگ داولی تحت تزریق نیکوتین قرار گرفتند و سپس ترک نیکوتین را تجربه کردند. پس از این فرآیند، ارزیابی‌های رفتاری شامل میدان باز، پلس میز و شنای اجباری انجام شد تا رفتارهای اضطرابی و افسردگی مورد سنجش قرار گیرد.
نتایج: نتایج نشان داد که ترک نیکوتین علائم رفتاری اضطراب و افسردگی را تشدید می‌کند. درمان با بیوتین، به ویژه در دوزهای بالاتر، به‌طور قابل‌توجهی این تغییرات رفتاری ناشی از ترک را کاهش می‌دهد.
بحث و نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان می‌دهد که بیوتین ممکن است پتانسیل قابل‌توجهی برای کاهش عوارض جانبی مرتبط با ترک نیکوتین، به ویژه اضطراب و افسردگی داشته باشد. با توجه به مکانیسم‌های عصبی زیست‌شناختی پیچیده‌ای که علائم ترک را زیرساخت قرار می‌دهند، توانایی بیوتین در تعدیل مسیرهای سیگنالینگ حیاتی مانند متابولیسم سروتونین، التهاب عصبی و استرس اکسیداتیو می‌تواند یک رویکرد درمانی چندوجهی ارائه دهد.
متن کامل [PDF 1412 kb]   (15 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.